........ با یادت سرمستم ای نگاه آسمانی ........ یادم کن تا هستم ای امید زندگانی ........ تا به هر ترانه می کشد زبانه شور عاشقانه من ........ حال دل می گوید با زبان بی زبانی ........ هر لبخندت با من گوید دل مده به دست غم در این عالم ........ بنشین با عشق تا گل روید زین شب خزانی ........ ...
....welcome........welcome........welcome........welcome........welcome........welcome......welcome........welcome........welcome........welcome........welcome........welcome........
«خدایا به من زیستنی عطا کن که در لحظه مرگ بر بی ثمری لحظاتیکه برای زیستن است حسرت نخورم و مردنی عطا کن که بر بیهودگیشسوگوار نباشم خدایا تو چگونه زیستن را به من بیاموز چگونه مردن راخود خواهم آموخت.» دکتر شریعتی
