در اول ذکر آرد انس با یار
در آخر ذکر از انس است و دیدار
چنانکه مرغ تا بیند چمن را
نیارد بستنش آنگه دهن را
شود مرغ حق آن فرزانه سالک
که با ذکر حق است اندر مسالک
خوش آنگاهى دل از روى تولّى
شرف یابد ز انوار تجلّى
چگونه مرغ حق ناید به حق حق
چو مىبیند جمال حسن مطلق