این شعر احتمالا از استاد علیرضا قزوه است

هر چند که در شک شما نیز یقینی ست
من مانده ام این دین که شماراست چه دینی ست!

باید بگریزم ز زمین های زمینی
آنسوی تر از عرش خدا نیز زمینی ست

ای مردم بی پیر ! خرابات شما کو؟
ماه شب ما سید خورشید جبینی ست

هم چله نشینی کن و هم باده پرستی
مولای همه باده کشان چله نشینی ست

شک شبنم صبح است به روی گل ایمان
شک نیست که در شک شما نیز یقینی ست

نیایش

<sup>خداوندا،

 آینه دل را به نور</sup>

^{اخلاص روشنى بخش،}

 ^{و زنگار شرک و دو بینى را}

 ^{از لوح دل پاک گردان، و شاهراه سعادت و نجات را}

 ^{به این بیچارگان بیابان حیرت و ضلالت بنما،}

 ^{و ما را به اخلاق کریمانه متخلق فرما،}

 ^{و از نفحات و جلوه‏هاى خاص خود}

 ^{که مختص اولیاء درگاه است ما را نصیبى ده،}

 ^{و لشکر شیطان و جهل را از مملکت قلوب ما خارج فرما،}

 ^{و جنود علم و حکمت و رحمان را به جاى آنها جایگزین کن،}

 ^{و ما را با حب خود و خاصان درگاهت از این سراى درگذران،}

 ^{و در وقت مرگ و بعد از آن با ما با رحمت خود رفتار فرما،}

 ^{و عاقبت کار ما را با سعادت قرین کن،}

 ^{بحقّ محمّد و آله الطاهرین، صلوات اللَّه علیهم أجمعین}

تپش قلم

 
هر کجا ظلم حاکم شود، یحتمل اقویا به خود پرستی مشغولند

¤¤¤
در عرصه نفاق، لب دروغگو خندان و چشم راستگو گریان است!

¤¤¤
 وقتی کسی را به ناحق می شکنی، خودشکنی، بیندیش که در ویرانه چه

خواهی یافت؟!

¤¤¤

 هرگاه یقین کردی که غیر از خداوند متعال هیچ «هستی» وجود ندارد، وادی

شرک را ترک کرده ای!

¤¤¤

 مسلط بر خویش، سلطان واقعی است!