فاصله ها را کم کنیم

معمولا انسان در شرایط معنوی خاص تصمیم جدید می گیرد وقتی در وضع ناراحت کننده فقیری را مشاهده می کند، تصمیم می گیرد به آن نیازمند کمک کند یا بخشی از وقت خود را به کمک به نیازمندان محله اختصاص دهد، یا وقتی در حال و هوای شب های قدر است و حال معنوی پیدا می کند، عهد می بندد که خطاهای خود را ترک کند و زمانی که آن حال و هوا سپری شد احتمال سستی در عزم پیش می آید لذا باید میان عزم و عمل فاصله نیافتد.

نیایش

خدای خوبم؛ باز هم آمده ام سفره دلم را پیش تو باز کنم. آمده ام تا هر آنچه در دل دارم بیرون بریزم. و از غم و غصه هایم برایت بگویم. آمده ام تا با تو درد دل کنم.
باز هم صدای اذان به گوش می رسد و لحظه گفت وگو با توست. تویی که مهربانترین دوست من هستی.

یار دبستانی من

یار دبستانی من
با من و هم راه منی
چوب الف بر سر ما
بغض من و آه منی
حک شده اسم من و تو
بر تن این تخت سیاه
ترکیه بیداد و ستم
مونده هنوز روی تن ما
دشت بیفرهنگی ما
هر ز تمومه الفهاش
خوب اگه خوب
بد اگه بد
مرده دلهای آدمهاش
دست من و تو باید این
پردهها را پاره کنه
کی میمونه جز من و تو
درد ما را چاره کنه
یار دبستانی من
با من و هم راه منی
چوب الف بر سر ما
بغض من و آه منی
حک شده اسم من و تو
بر تن این تخت سیاه
ترکیه بیداد و ستم
مونده هنوز روی تن ما