مرغ سحر ناله سر کن

مرغ سحر ناله سر کن

داغ مرا تازه تر کن

زآه شرر بار این قفس را

بر شکن و زیر و زبر کن

ظلم ظالم, جور صیاد

آشیانم داده بر باد

ای خدا, ای فلک, ای طبیعت

شام تاریک ما را سحر کن

نوبهار است, گل به بار است

ابر چشمم ژاله بار است

این قفس چون دلم تنگ و تار است

شعله فکن در قفس ای آه آتشین

دست فلک نوگل عمر مرا مچین

جانب عاشق نگه ای تازه گل از این

بیشتر کن, بیشتر کن, بیشتر کن

مرغ بی دل, شرح هجران مختصر کن

«شعر: ملک الشعرای بهار»

آدمی مثل سایر حیوانات نیست که از زندگی تنها خور و خواب و شهوت را بفهمد اگر حیوانات خور و خواب را پیدا کنند هدف و مقصود خود را به دست آورده اند و از جای خود به جای دیگر نمی روند و اگر بروند بر می گردند ولی آدمی هدف والایی دارد او همین خور و خواب را هم به منظور رسیدن به کمال آدمیت و کسب فضائل انسانی می خواهد خلاصه این که در غیر انسان امید به تکامل و ترقی به عالم روحانیت نیست و در انسان هست.

کلام بزرگان

¤ خیر برسان تا خیر ببینی، کمک کن به دیگران تا خدای تعالی تو را کمک کند.
¤ مسلمان شدن آسان است باقی ماندن بر اسلام و مسلمان از دنیا رفتن مشکل است؛ بنابراین انسان پس از تحصیل مقام ایمان باید در حفظ آن بکوشد و هرگونه ضرری بر جان و مال را برای حفظ ایمان خود بخرد.
¤ متعرض نان کسی نشوید یعنی نان کسی را قطع نکنید که اثر وضعی دارد و انسان را به زودی به زمین می زند.
¤ انسان باید کوشش کند از او خیر سربزند نه شر، که «خیرالناس من انتفع به الناس»
بهترین مردم کسی است که مردم از او سود ببرند.